Behalve coach bij Powerzone, ben ik ook een gedreven, recreatief, duursporter. Vooral lopen en fietsen namen de laatste jaren een grote hap uit mijn vrije tijd. Wie in de Kempen lopen en fietsen uitspreekt, krijgt onverbiddelijk de vraag “En, is de Hel van Kasterlee niets voor u?”. De Hel van Kasterlee is een crossduatlon die bestaat uit 15km lopen gevolgd door 125km mountainbiken en afsluit met 30km lopen. Een wedstrijd die tot de verbeelding spreekt maar tegelijkertijd ook angst inboezemt.
In 2023 stond ik voor de eerste keer aan de start, niet goed wetend waaraan ik ging starten. Ik had maar één doel: de finish halen. Na 9u inspanning mocht ik via de rode loper de sporthal van Kasterlee binnenwandelen met een mooie top-50 plaats. Eén jaar later, in 2024, stond ik opnieuw aan de start. De conditie was beter dan ooit tevoren, ik wist wat me te wachten stond. Of dat dacht ik toch. Na 5u wedstrijd onderkoeld moeten opgeven in een helse editie. Dit doe ik nooit meer. Of toch?
Dit hoofdstuk kon niet afgesloten worden met een DNF. Wanneer de teleurstelling verwerkt was, nam revanche de bovenhand. Ik wou me nog één keer inschrijven, dit keer voor echt!
De eerste stap: een coach zoeken. Vanaf het moment dat ik was ingeschreven was het voor mij duidelijk dat ik nood had aan een sparringpartner, een klankbord waarop ik tijdens de voorbereiding kon rekenen. Gelukkig moest ik hiervoor niet ver zoeken en wou Thomas Demolder (coach en diëtist bij Powerzone) deze taak op zich nemen.
Vanaf juni gingen we samen, maar ook apart, aan de slag. De eerste opdracht was om allebei, onafhankelijk van elkaar, een macroplanning op te stellen tot aan de Hel van Kasterlee. Een macroplanning is belangrijk omdat het belasting en herstel over langere tijd in balans brengt, wat prestatieverbetering en blessurepreventie ondersteunt. Daarnaast zorgt het voor variatie in trainingprikkels en mentale rust, doordat je doelgericht traint en weet wanneer je moet opbouwen, afwisselen en herstellen.
In het fietsen kozen we ervoor om veel tijd te spenderen rond de vetdrempel of de fatmax-zone. Dit om ons lichaam te leren zo efficiënt mogelijk om te gaan met de aangeboden energie. In een latere fase, tijdens de specifieke voorbereiding. Werden lange fietsritten aangevuld met intensievere mountainbike blokken aan wedstrijdtempo. Hiervoor was de goedgevulde toertochten kalender in de Kempen een handig hulpmiddel.
De prioriteiten in het lopen lagen anders. Heel wat treshold-werk (LT2) om op die manier het eerste lopen zo hard mogelijk maar toch gecontroleerd te kunnen lopen. Jezelf hier opblazen kan heel je race hypothekeren. Het tweede lopen vraagt dan weer een andere aanpak. Hier is het vooral een kwestie om met de spierschade en vermoeidheid van het eerste loop- en fietsonderdeel, nog zo hard mogelijk te lopen. Een exacte intensiteit hierop plakken is moeilijk en vooral afhankelijk van hoe slopend de vorige twee onderdelen waren. Tijdens de trainingen probeerden we dit gevoel na te bootsen door zogeheten “brick-runs” of koppelloopjes. Dit houdt in dat er meteen na een fietstraining gelopen wordt. Op deze manier kan je toch het gevoel nabootsen van het lopen op vermoeide benen.
Een laatste trainingsfocus was voeding. Het spreekt voor zich dat een wedstrijd van deze omvang enkel tot een goed einde gebracht kan worden met een goed voedingsplan. Natuurlijk op voorwaarde dat dit voedingsplan uitvoerig getest is op training. Waar vroeger de norm 60g of 90g koolhydraten per uur was, is dit ondertussen al opgeschoven richting 120g (of meer?) per uur. Hoever je hierin kan gaan is sterk individueel en product afhankelijk. Vandaar “train the gut”, en weet wat je wil eten en drinken op wedstrijddag zodat je niets nieuw moet uittesten. Voor dit onderdeel was Thomas als sport-diëtist natuurlijk de geschikte persoon. Door iedere trainingssessie opnieuw voldoende te ‘fuelen’ zorg je er ook voor dat je beter herstelt van iedere training en dus meer load aankan. Een win-win dus.
Toen was het eindelijk zover. De conditie was in orde, alles was getest, de omstandigheden waren meer dan prima. Ik heb me nooit eerder zo klaar gevoeld voor een race. Om 8.00u ging de poort naar de Hel open. 7 uur een 20 minuten later liep ik, meer dan tevreden, over de rode loper de sporthal van Kasterlee binnen op een 24e plaats.
Behalve naar de wedstrijd, kijk ik ook zeer tevreden terug op de samenwerking met Thomas. Ik denk dat het voor ons beiden een zeer leerrijke ervaring was. Verschillende coaches hebben ook een verschillende aanpak. Hierover ideeën uitwisselen heeft ons beiden tot nieuwe inzichten gebracht. Verder zorgde Thomas mee voor structuur in mijn schema, wat de efficiëntie van de trainingsuren enkel maar ten goede kwam. En tot slat had ik met Thomas een klankbord waarop ik steeds kon terugvallen. Hij pushte mij als ik te soft was en toomde me in als ik teveel wou.
Ja, ook als coach loont het de moeite om een coach te zoeken. Het is niet omdat we de kennis hebben, dat we deze bij onszelf altijd toepassen. Bij de loodgieter thuis lekt de kraan ook wel eens 😉.
De cijfers achter de 24e plaats:
- Run 1: 53’35 à 3’40/km
- MTB: 4u13’ à 29,2km/u à 252W/NP: 271W
- Run 2: 2u10’ à 4’29/km
- Totale tijd: 7u20’
